„Tam, gdzie rzeczywistość, którą intenduję moimi twierdzeniami, nie przedstawia mi się w taki sposób, żebym mógł postrzec trafność wypowiedzi orzekających – mianowicie albo jako coś obecnie istniejącego w przestrzeni naocznościowej i w czasie naocznościowym, w przypadku gdy w grę wchodzi prawda twierdzeń o faktach, albo jako konieczny związek treściowy, w przypadku gdy twierdzenie dotyczy apriorycznych stanów rzeczy – nie mogę – to wynika z zaproponowanego określenia pojęcia prawdy – poznać, że moje lub sformułowane przez kogokolwiek twierdzenia są prawdziwe.” *
Według notki na okładce książki, autor tych słów, prof. dr Albert Keller, jest specjalistą od epistemologii, filozofii języka, komunikacji i mediów. Mniej obytych z kulturą wysoką i ogłupionych przez media i popkulturę Czytelników informuję, że WAM – wydawca książki – to renomowane wydawnictwo krakowskich jezuitów. Książka ukazała się w ambitnej serii „Myśl filozoficzna”.
Jan Pleszczyński
* Albert Keller, Wprowadzenie do teorii poznania, tłum. A. Ziernicki, Wydawnictwo WAM, Kraków 2010, s. 148.
