Kazanie na Uroczystość Wniebowstąpienia
Niedziela 16 maja 2021
Uczyłem się dobrej teologii u naprawdę znakomitych mistrzów, wspomnę tylko o. Wacława Hryniewicza czy o. Celestyna Napiórkowskiego. O niebie też.
I we mnie i w tobie jest niebo. Oczywiście, fajnie jest serfować po galaktykach i wyobrażać sobie jakieś gigantyczne pomieszczenie gdzieś tam w nieskończonym (prawdopodobnie) kosmosie. To jednak tylko przestrzenie.
Tak, niebo jest we mnie i w tobie. W każdym ludzkim sercu, w którym pozwalamy zamieszkać Bogu. Może dzisiaj, przy masowym powrocie do materializmu i lokowaniu wszelkich nadziei w rzeczach, trudno nam przenosić się w wymiar duchowy. Jeżeli jednak to się udaje, to odkrywamy Kogoś, kto godzien jest uwielbienia, wysławiania, błogosławienia, wywyższania i zachwytu.
Ale dlaczego niebo jest we mnie i w tobie? Bóg stał się człowiekiem, zamieszkał między nami i już się stąd nie wyprowadził. I jeszcze dlatego, że Chrystus przez swoje z martwych wstanie połączył w jedno to co boskie i niebiańskie z tym co ludzkie i ziemskie. W Wigilię Paschalną w hymnie Exultet wybrzmiewa taki śpiew: „O, zaiste błogosławiona noc, w której się łączy niebo z ziemią, sprawy boskie ze sprawami ludzkimi”.
Radosny mamy dzień, z Chrystusem we mnie i w tobie!
Ewangelia
Jezus, ukazawszy się Jedenastu, powiedział do nich:
«Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Te zaś znaki towarzyszyć będą tym, którzy uwierzą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, a ci odzyskają zdrowie».
Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.
(J 16, 15 – 20)
