PROMIENNE OBLICZE BOGA NAD WAMI

Piątek 20 marca 2015

Pobłogosław! Pobłogosław! Może pamiętacie to skandowanie tłumów podczas spotkań z Janem Pawłem II, sam tak wołałem. Nie jest to wcale banalne.

Od błogosławieństwa rozpoczyna się historia ludzi na ziemi – „Po czym Bóg im błogosławił” (Rdz 1,28). Błogosławieństwo to najkrótsza forma okazania życzliwości i wsparcia, mocy i serdeczności. W błogosławieństwie udziela się Bóg.

Pamiętam krzyżyki na czole, kreślone przez babcię kiedy ruszałem w „daleki świat”. Po ludzku robiło się raźniej i cieplej, gdzieś głębiej rodziła się pewność, że za tym krzyżykiem  opowiada się też sam Bóg. Pamiętam także ręce rodziców na głowie, jakby nachylanie nieba.

W każdym geście błogosławieństwa dajemy komuś przychylność i łaskę samego Boga, coś z tajemnicy pięknego biblijnego błogosławieństwa:

Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem. (Lb 6,24-26)