CZEMU ZA JEZUSEM?

Kazanie na 25 stycznia 2015

3 Niedziela Zwykła

Piotr i Andrzej usłyszeli, że mają być rybakami ludzi. Cokolwiek mogli pod tym wezwaniem rozumieć, natychmiast zostawili sieci i poszli za Jezusem. Coś podobnego dotarło też do Jakuba i Jana, ruszając za Nim pozostawili nawet w łódce zaskoczonego ojca. I tak się zaczęło chrześcijaństwo, prawda, która przez wiele setek lat odmieniała ludzi i kształt świata. Dlaczego dzisiaj przegrywa z religią Wielkiego Żarcia, mówię o tym w kazaniu głosem na www.itinerarium.pl („Kazania nowe”).

Piotr, Andrzej, Jakub, Jan, poszli za Jezusem. Dlaczego ja poszedłem za Nim i staram się iść nadal? W dwa lata po spotkaniu z Jezusem na brzegu tego samego jeziora (Galilejskiego), Piotr wypowiada powód swojej decyzji: „Panie do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego.” (J 6,68) A w kilka miesięcy potem, już po zmartwychwstaniu Jezusa, zostanie zapytany „Czy kochasz Mnie?” i odpowie „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham” (J 21,15-19).

Staram się iść za Jezusem z tych samych powodów co Piotr – z powodu życia wiecznego i miłości, obydwie sprawy zresztą ściśle się łączą. Jezus jest gwarantem mojego życia wiecznego, idę za Nim, bo On zna drogę. Idę za Nim bo poza drogą miłości nie ma prawdziwszej, On nią szedł, próbuję iść i ja.

Myślę, że wielu z Was próbuje iść za Jezusem z tych samych powodów. Idziemy dobrze.

Liturgia słowa

(Mk 1,14-20)
Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi. I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Idąc dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.

(Jon 3,1-5.10)
Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam. Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona. I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory od największego do najmniejszego. Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

(Ps 25,4-9)
REFREN: Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie,
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń,
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie,
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Pamiętaj o mnie w swoim miłosierdziu
ze względu na dobroć Twą, Panie.

Dobry jest Pan i prawy,
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze,
uczy pokornych dróg swoich.

(1 Kor 7,29-31)
Mówię, bracia, czas jest krótki. Trzeba więc, aby ci, którzy mają żony, tak żyli, jakby byli nieżonaci, a ci, którzy płaczą, tak jakby nie płakali, ci zaś, co się radują, tak jakby się nie radowali; ci, którzy nabywają, jak gdyby nie posiadali; ci, którzy używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali. Przemija bowiem postać tego świata.

(Mk 1,15)
Bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.